27 ماهگی

نازنین مامان عسلم دخترم 27 ماهگی مبارک

دختر قشنگم خیلی دوستت دارم. چی بگم از حال و هوای این روزا که با آراد خوب کنار اومدی و

خواهری می کنی باز حسابی.  از دیدنتون لذت میبرم.

بد غذا بودنت  عوض نشده. همچنان خون میکنی دل منو. گاهی  صبح تا شب تنها با یه تیکه نون سر می کنی و منو

شکنجه!!! یعنی دیگه نخوردن و به زور خوردنت منو بیچاره کرده. حس درموندگی دارم. سعی میکنم به توصیه پزشک

سخت نگیرم و منتظر شم گرسنه شی. اما دریغ از اشتها از طرف شما.

گه گاه یه نارنگی میخوری. اگه به نونت پنیر کره یا مربا بزنیم لب نمیزنی. کلمات ناواضح با مزه ای میگی . سعی 

میکنم برا حرف افتادنت صبر کنم. انقد شعر و کتاب برات خوندیم من و بابا و آنا حفظ شدیم. اما شما یه کلمه هم 

نمیگی. در اصل به زبون خودت حرف میزنی. حرفای ما رو متوجه میشی. یکی دوتا از کلمه هات دیش بای هست

که با تشدید می گی نمی دونیم یعنی چی. یکی هم ج ما جم هست خیلی بامزه می گی.  بقیه ش جلو آینه

می ری  عجیب غریب صحبت می کنی.

 آنیل  تو جون منی و من دلواپس توام .

کمک کن نفسی بکشم. آرزو به دل موندم یه روز صبحانه و نهار  و شام بخوری. چرا منو مستحق این رنج میدونی؟

وقتی نمیخوری و بی حال میشی دلم میخواد بمیرم. چیزی نمونده امتحان نکنیم بخوری.

شاید دفعاتی که خوب غذا خوردی انگشت شماره. نمیخوام به زور این همه ویتامین و ... اشتها آور و ....

دوست دارم با علم به اینکه باید ، غذا بخوری. خوب رشد کنی. نمیخوام چاق شی میخوام جون بگیری و این نمودار

وزن کمی تکون بخوره.  از ماهها پیش رو 10 کیلو 400 موندی.... برا گرم گرم این وزن عمرو جونمو گذاشتم بدون 

همکاری تو....

بذار اعتراف کنم گاهی کلافه میشم و از دستت ناراحت. چون نمی فهمم چرا گرسنت نیست وتاب دیدن

بی حالیتو ندارم. نمی تونم بی خیال شم و غذا از گلوم پایین نمیره.

11 دی سالگرد نامزدی من بابا بود. مامان مینو  و مامان افسر و عمو بهزاد نهار پیش ما بودن و من و بابا شب

رفتیم کنسرت آذری آیهان  وحسابی خوش گذشت. منم برا شما درخت  کریسمس ساختم که کلی ذوق کردی

و منو خوشحال.

آراد هم خوبه شیر میخوره میخوابه. شبا کمتر بیدار می شه. کلا هر دو بچه های آرومی هستید و من زندگی پر 

آرامشی براتون آرزو می کنم.